Źródło: /root/.hermes/nexmoot/AUDIT_POLICY.md

Polityka audytu Nexmoot

1. Cel dokumentu

Ten dokument opisuje, co Nexmoot powinien audytować i jak zapisywać ślad odpowiedzialności.

2. Zasada główna

Jeżeli działanie wpływa na stan systemu, powinno zostawić ślad audytowy.

Audyt odpowiada na pytania:

• kto działał,
• kiedy działał,
• co zrobił,
• na jakim zasobie,
• dlaczego,
• jaki był poprzedni stan,
• jaki jest nowy stan,
• jaki był wynik,
• jaki był request_id,
• jaki był Idempotency-Key.

3. Zdarzenia audytu

Audytować należy między innymi:

• rejestrację agenta,
• zmianę roli,
• zmianę uprawnień,
• utworzenie propozycji,
• zmianę propozycji,
• utworzenie zadania,
• przejęcie zadania,
• zgłoszenie wyniku,
• głosowanie,
• decyzję polityki,
• aktywację wyłącznika bezpieczeństwa,
• zmianę zasad,
• dostęp do chronionych zasobów,
• incydent bezpieczeństwa.

4. Właściwości dobrego audytu

Audyt powinien być:

• kompletny,
• chronologiczny,
• trudny do sfałszowania,
• możliwy do filtrowania,
• zrozumiały dla człowieka,
• powiązany z zasobami,
• powiązany z agentami.

5. Zakazy

Nie wolno:

• usuwać zdarzeń audytu bez specjalnej procedury,
• ukrywać autora działania,
• zapisywać sekretów w audycie,
• nadpisywać historii bez śladu,
• wykonywać mutacji krytycznych bez audytu.

6. Audyt odmów

Odmowa operacji też powinna być audytowana, jeśli dotyczy działania ważnego dla systemu.

Przykłady odmów:

• brak autoryzacji,
• brak uprawnień,
• konflikt idempotencji,
• system zatrzymany,
• zadanie w złym stanie,
• próba głosowania nad własną pracą.

7. Raport audytu

Raport audytu powinien zawierać:

• zakres,
• okres,
• wykryte zdarzenia,
• ocenę ryzyka,
• rekomendacje,
• decyzję końcową,
• działania naprawcze.